X
تبلیغات
حشره شناسی
ایمان خزدوزی وبلاگ حشره شناسی

 

 کاش بودیم آن زمان کاری کنیم

 از تو و طفلان تو یاری کنیم

کاش ما هم کربلایی می شدیم

 در رکاب تو فدایی می شدیم

                                    

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم آبان 1391ساعت 9:17  توسط ایمان خزدوزی   | 

بررسي تغييرات جمعيت شته مومی کلم Brevicoryne brassicae  (L.)  و شناسایی دشمنان طبيعي آن در مزارع کلزای منطقه شمال استان فارس

 

ايمان خزدوزي نژاد جمالي

کارشناسی ارشد حشره شناسی کشاورزی، جهاد کشاورزی شهرستان آباده

eimankhazduzi@yahoo.com))

مجيد فلاح زاده

استادیار گروه حشره شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم

(mfalahm@yahoo.com)

 

ابوفاضل دوستي

استادیار گروه حشره شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم

(fdousti@yahoo.com)

 

 

 

 

چکیده

 

در این تحقیق تغییرات جمعیت شته مومی کلم و شناسایی دشمنان طبیعی آن در طول فصل زراعی سال های 89-1388 در مزارع کلزا منطقه شمال استان فارس مورد بررسی قرار گرفت.  سه گـونه شتــه، به اسامی شته سبز هلو،  Myzus persicae Sulzer، شته مومی کلم،Brevicoryne brassicae (L.)  و شته سبز پنبه، Aphis gossipii Glover  شناسایی شدند. شته مومی کلم با فراوانی نسبی 5/75 درصد گونه غالب شناخته شد و شته های سبز هلو و سبز پنبه به ترتیب با فراوانی نسبی 5/16 و 8 درصد در رده های بعدی قرار گرفتند. هم چنین براي بررسي تغييرات جمعيت شته مومي کلم، در هر يک از مزارع انتخابي کلزا با وسعت تقريباً دو هکتـار، به طور هفتـگي و منظم  تعــداد 30 برگ از بوته هـاي کلـزا، به صــورت کاملاً تصـادفـي برداشت شد و بر اســاس ايـن نمونه برداري ها، مشخص شد که جمعيت شته مومی از اواخر دهه سوم اسفند شروع و در نیمه دوم اردیبهشت ماه که میانگین دمای روزانه 5/7 درجه سلسیوس، میانگین رطوبت نسبی 77 درصد و مصادف با حداکثر گل دهی و شروع مرحله غلاف دهی بود، به اوج خود رسید. در بررسي هاي مربوط به شناسايي دشمنان طبیعی، 13 گونه شکارگر و 1 گونه پارازیتوئید از خانواده های Coccinellidae، Syrphidae، Chrysopidae و Braconidae نیز جمع آوری شدند. برآورد آماری جمعیت دشمنان طبیعی نشان داد که اوج جمعیت آنها از نیمه دوم اردیبهشت تا نیمه اول خرداد ماه و بعد از  پیک جمعیت شته ها در منطقه شمال استان فارس است. از بین گروه های دشمنان طبیعی، کفشدوزک Coccinella septempunctata (L.)، مگس سیرفید    (Macquart 1842) Scaeva albomaculata و بالتوری (Stephens 1836) Chrysoperla carnea فراوانی بالاتری نسبت به سایر گونه های شکارگر داشتند و زنبور(M'Intosh 1855)  Diaeretiella rapae تنها گونه پارازیتوئید در این منطقه است.

 

واژه هاي کليدي: کلزا، شته مومی کلم، Brevicoryne brassicae ، تغییرات جمعیت، دشمنان طبیعی      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مقدمه

کلزا يا کانولا (Oilseed rape) با نام علمي Brassica napus Linnaeus يکي از مهمترين گياهان روغني است که نقش عمده اي در تأمين روغن خوراکي انسان دارد و از اين نظر مقام سوم را بعد از سويا و نخل روغني دارد           ( Khazduzi Nejad Jamali et al., 2012). واردات بيش از 90 درصد روغن مورد نيـاز کشور از خـارج، لزوم ترويج کشت اين محصـول را الزامي مي کند. با گستـرش سطـح زير کشت گياه کلزا بالطبع آفات آن نيز گسترش  مي يابند (Ranji & Pirmoradi, 2005). یکی از آفات مهم این گیاه، که در طی سال های اخیر در منطقه شمال استان فارس انتشار داشته، شته مومی کلم Brevicoryne brassicae است. این شته که به شته کلزا نیز معروف است، یکی از آفات مهم گیاهان خانواده چلیپیان (Brassicaceae) بوده و باعث ایجاد خسارت مستقیم از طریق تغذیه از شیره گیاهی و در نتیجه پیچیدگی و بدشکلی برگ ها شده و از ســـوی دیگر با انتقال ویــروس های بیماریزا گیاهی منجـــر به خســارت غیر مستقیم می شود(Esmaili et al.,  2002; Costello et al.,  1995; Khanjani, 2006; Satar et al., 2005; Modarres Najafabadi et al.,  2005). حمله و شدت شته مومی کلم در ایران معمولأ به قدری است که سمپاشی علیه آن ضرورت پیدا کرده و در صورت عدم مبارزه خسارت جبران ناپذیری به این زراعت وارد خواهد کرد، زیرا در بوته های آلوده گل ها باز نشده و بذر تشکیل نمی گردد (Modarres Najafabadi et al., 2005). طي بررسي هاي به عمل آمده در منطقه تربت حيدريه در سال 72-1371 در مجموع 72 گونه شته از روي نباتات زراعي، درختان، درختچه ها، علف هاي هرز و گياهان سبز ديگر جمع آوري شده است که در بين آنها شته مومي کلم . Brevicoryne brassicae L به عنوان يک شته مهم و با جمعيت بالا بر روي انواع صيفي نام برده شده است (Shadmehri & Rezvani, 1995). در پاکستان شته خردل نیز  به عنوان مخرب ترین آفت معرفی شد  و شته های مومی کلم و سبز هلو در درجه دوم و سوم قرار گرفتند (Khan & Rabbani, 1992).  با بررسی پراکنش درون مزرعه ای و زمان ظهور شته ها بر روی کلم بروکلی در سواحل کالیفرنیا گزارش شده است که علاوه بر شته های مومی کلم، سبز هلو و خردل، گونه Macrosiphum euphorbiae Thomas نیز بر روی این گیاه فعالیت می کند و هم چنین،  نتایج نشان داده اند که  علی رقم غالب بودن شته های مومی کلم و سبز هلو، دو گونه آخر نیز با کمترین جمعیت، بر روی این گیاه ظاهر شدند (Trumble, 1982). با بررسي ديناميسم جمعيت شته مومي کلـم و دشمنان طبيعي آن بر روي کلم بروکلي گزارش شده است که در صورت ظهور زود هنگـام شته ها در اوايل فصل زارعي، اثر دشمنان طبيعي به ويژه لارو مگس هاي سيرفيد بر روي کلني شته ها بيشتر خواهد شد (Nieto et al., 2006). با بررسي تغييرات جمعيت شته مومي کلم و شناسايي دشمنان طبيعي آن در منطقه سيستان، چهار گونه شته در مزارع کلزا شناسايي شدند  که شته مومي کلم با فراواني نسبي 89 درصد گونه غالب شناخته شد. مدت فعالیت این آفت از نیمه دوم آذر ماه تا اواسط فروردین ماه  گزارش شده است (Modarres Najafabadi et al., 2005). هم چنین  با بررسي تغييرات جمعيت شته هاي کلزا و کارايي دشمنان طبيعي آن در مزارع کلزاي خوزستان، شته هاي خردل، مومي کلم و سبز هلو معرفی شدند، و شته خردل با فـراواني نسبي 71/66 درصد گـونه غالب شناخته شد. اوج فعالیت این آفت در نیمه دوم اسفند ماه گزارش شده است (Khajehzadeh et al., 2010). در زمينه دشمنان طبيعـي شته مومي کلم تحقيقات گسترده اي صورت گرفته،  به طوری که 19 گونه دشمن طبیعی از مزارع کلزای آلوده به شته مومی کلم جمع آوری شدند،  که دشمنان طبیعی جمع آوری شده متعلق به خانواده های Syrphidae، Chamaemyiidae، Coccinellidae، Chrysopidae و Aphididae نیـــز  بوده اند (Malkeshi et al., 2004). هم چنین  گونه های مختلف Episyrphus balteatus، Sphaerophoria turkmenica، S. ruppeli، Scaeva pyrastri، S. albomaculata، Eupoedes nuba، E. corollae و Syrphus vitripennis  از مگس های سیرفیده،  نیز  به عنوان دشمنان طبیعی شته مومی کلم گزارش شده اند (Gharaii & Lotfalizadeh, 2002). در هندوستان کفشـدوزک های  Coccinella  septempunctata، Hippodamia variegata  ،Harmonia dimidiata و زنبـور پارازيتـوئيد  Diaeretiella rapae از مهمترين دشمنان طبيعـي آفـت و گـونه Pachyneuron aphidis به عنوان هيپرپارازيتوئيد شته مومي کلم گزارش شده اند (Thakhur et al., 1998). هم چنین گونه های Chrysoperla carnea و Chrysopa septempunctata در کاهش فراوانی این آفت مهم  نقش اساسی دارند(Aslam & Razaq, 2007). هدف از اجرای این تحقیق بررسی تغییرات جمعیت و تعیین فراوانی نسبی شته مومی کلم و هم چنین معرفی دشمنان طبیعی آن در مزارع کلزای منطقه شمال استان فارس می باشد.

 

مواد و روشها

جهت بررسي تغييرات جمعيت شته مومی کلم و شناسایی دشمنان طبیعی آن، از تاريخ 29 اسفند سال 1388 تا 5 تير 1389 (به مدت 96 روز) به طور هفتگي و منظم از مزارع انتخابي کلزا (پنج مزرعه دو هکتاري) در اطراف شهرستان آباده نمونه برداري صورت گرفت. روش نمونه برداري به اين صورت بود که از هر 10 متر به طور تصادفي يک بوته و جمعاً 30 بوته به ازاي هر مزرعه انتخاب و از هر بوته سه برگ شامل برگ هاي بالايي، مياني و پاييني به طور کاملاً تصادفي انتخاب، و شته هاي روي آنها پس از انتقال به آزمايشگاه شناسايي و به تفکيک گونه ها، شمارش و يادداشت گرديدند. در پايان فصل زراعي با توجه به جمع کل شته ها و جمعيت گونه هاي مختلف شته، درصد فراواني هرکدام از شته ها از تقسيم تعداد کل هر گونه بر تعداد کل شته ها مشخص شد. در نهايت با بررسي ميانگين درصد فراواني جمعيت هر يک از گونه ها، گونه غالب انتخاب گرديد. شته هاي موميايي شده و لاروهاي مگس هاي سيرفيده جهت خروج زنبورهاي پارازيتوئيد و ظهور حشرات کامل، درون ظروف شفاف پلاستيکي توري دار در شرايط معمولي آزمايشگاه نگهداري شدند. هم چنين حشرات کامل کفشدوزک و بالتوري با استفاده از تور حشره گيري استاندارد به طور هفتگي و منظم از مزارع انتخابي کلـزا جمع آوري شدند. سپس حشرات کامل دشمنان طبيعي جهت شناسايي به شيشه هاي حاوي الکل 70 درصد منتقل گرديدند و در مراحل بعدي با استفاده از کليدهاي موجود در سطح خانواده شناسايي شدند. در برخي موارد به علت عدم دسترسي به منابع لازم و نيز تأييد نمونه هاي شناسايي شده، نمونه ها به محققين ذيربط ارسال گرديدند. هم چنين جهت بررسي تغييرات جمعيت و تعيين گونه غالب از دشمنان طبيعي، با استفاده از تور حشره گيري استاندارد به قطر 35 و طول دسته 85 سانتي متر، به صورت هفتگي و منظم به مزارع کلزا مراجعه کرده و به فواصل هر 10 متر اقدام به تور زدن به بوته هاي کلزا به صورت جارويي و تصادفي گرديد. نمونه هاي جمع آوري شده در داخل ظروف شفاف پلاستيکي توري دار قرار داده و به آزمايشگاه منتقل شده و تعداد هر يک از گونه هاي شکارگر شمارش و در جدول مخصوص ثبت گرديد. در پايان فصل زراعي ميانگين درصد فراواني براي هر گروه از شکارگرها از تقسيم تعداد کل هر گونه بر تعداد کل شکارگرهاي همان راسته مشخص شد و سپس گونه غالب براي هر گروه از شکارگرها تعيين گرديد. هم چنين جهـت تعيين درصـد فراواني و گـونه غالب زنبورهاي انگـل، تعداد پارازيتوئيـدهاي تفريخ شده از شته هاي موميايي، شمارش شدند و ميانگين درصد فراواني براي هر گونه از تقسيم تعداد کل هر گونه بر تعداد کل زنبورها مشخص، و در نتیجه گونه غالب تعيين گردید (Modarres Najafabadi et al., 2005). هم چنین کلیه شکل ها در برنامه Excel ترسیم  گردیده است.

 

نتايج و بحث

الف) فراواني نسبي شته ها

در اين بررسي سه گونه شتـه بر روي گياه کلزا مشاهده گرديد که شته مومي کلـم   Brevicoryne brassicae  با فراواني نسبي 5/75 درصد گونه غالـب شناخته شد و شته هاي سبز هلو persicae  Myzus  و شته سبز پنبه Aphis gossipii ، به ترتيب با فراواني نسبي 5/16 و 8 درصد در رده هاي بعدي قرار گرفتند. فعاليت شته ها همزمان با ظهور برگ هاي اصلي شروع شد. آلودگي مزرعه ابتدا از حاشيه ها شروع شد و به تدريج به تمام سطح مزرعه گسترش پيدا کرد. شته مومي کلم، اولين شته اي بود که در مزارع کلزا ظاهر شد و در اواخر دهه سوم اسفندماه 88 با ميانگين فراواني نسبي 2/43 درصد بر روي برگ هاي جوان بوته هاي کلزا مستقر گرديد. در مراحل بعدي با افزايش تعداد برگچه هاي گياه در اوايل فروردين ماه، شته سبز هلو نيز با ميانگين فراواني نسبي 8/25 درصد و با مستقر شدن در سطح زيرين برگ هاي پاييني گياه مشاهده گرديد. به تدريج جمعيت هر دو گونه شته با نوسانات اندک افزايش يافت ولي با افزايش دما و کاهش رطوبت نسبي تعداد آنها در مزارع کلزا کاهش مي يافت (شکل1). در اواسط فـروردين ماه همزمان با تشکيـل غنچـه ها، شته سبز پنبه با ميانگين فـرواني نسبي 7/10 درصد در سطـح زيرين برگ هاي هر بوته مشاهده شد. جمعيت شته هاي مومي کلم و سبز هلو در نيمه دوم ارديبهشت ماه که ميانگين دماي روزانه 5/7 درجه سلسیوس، ميانگين رطوبت نسبي 77 درصد و مصـادف با حداکثر گل دهي گياه و شروع مرحله غلاف دهي بود، به اوج خود رسيد (شکل2). درحاليکه شته سبز پنبه با تأخير دو هفتگي در نيمه اول خرداد ماه همزمان با مرحله خوشه دهي گياه، با ميانگين فراواني نسبي 9/28 درصد، در مزارع کلزا به اوج خود رسيد. سپس جمعيت هر سه گونه شته بر اثر افزايش دما و کاهش رطوبت نسبي از نيمه دوم خرداد ماه رو به کاهش رفت. با توجه به همزمانی اوج فعالیت شته مومی کلم و حداکثر گل دهی و تشکیل غلاف در کلزا، عسلک هایی که توسط شته ترشح  می شد، به سبب آغشته کردن سطوح برگ ها و کاسبرگ ها و غلاف، اختلالات شدیدی را در عمل فتوسنتز پدیـــد می آورد، ضمن اینکه جذب گرد و غبار توسط اعضای آغشته به عسلک، اختلال در عمل فتوسنتز را تشدید می کرد.  طي بررسي تغييرات جمعيت شته مومي کلم در مزارع کلزاي منطقه سيستان، چهارگونه شته شناسايي شدند که شته مومي کلم با فراواني نسبي 89 درصد به عنوان گونه غالب شناخته شد. مدت فعاليت اين آفت از نيمه دوم آذرماه تا اواسط فروردين ماه گزارش شده است (Modarres Najafabadi et al.,  2004). هم چنین در بررسي تغييرات جمعيت شته های کلزا منطقه خوزستان، شته های خردل، مومی کلم و سبز هلو شناسایی شدند،  که شته خردل با فراوانی نسبی 71/66 درصد گونه غالب شناخته شد. اوج فعالیت این شته در نيمه دوم اسفند ماه گزارش شده است (Khajehzadeh et al.,  2010). نتايج بدست آمده از اين تحقيق با نتايج بدست آمده توسط خواجه زاده مغايرت دارد ولي با نتايج مدرس نجف آبادي تا حدودي مطابقت دارد.

 

 

شکـل1: تغيـيــرات جمعـيت شتـه هـاي مـومـي کلــم، B. brassicae، سبـز هـلـو M. persicae، سبــز پنبـه A. gossipii، در مزارع کلزا در سال زراعي 89- 1388، منطقه شمال استان فارس

 

شکل2: ميانگين هاي دما و درصد رطوبت نسبي شهرستان آباده در سال زراعي 89-1388

 

دشمنان طبيعي

الف) شناسايي دشمنان طبيعي

در مطالعاتی که بر روی دشمنان طبیعی شته مومی کلم در مزارع کلزای منطقه شمال استان فارس صورت گرفت، از راسته هاي سخت بالپـوشان، خـانواده کفشـدوزک ها (Col.: Coccinellidae)، بالتـوري ها، خـانواده کـريزوپيـده (Neu.: Chrysopidae)، دوبالان، خانواده مگس هاي سيرفيده (Dip.: Syrphidae) و بال غشائيان از يک خـانواده به شرح جدول 1 مي باشند.

 

ب) تعيين گونه هاي غالب از دشمنان طبيعي شته مومي

در مطالعاتی که بر روی دشمنان طبیعی صورت گرفت، دو گونه کفشدوزک هفت نقطه ای Coccinella septempunctata و Hippodamia variegate شناسایی شد که گونه کفشدوزک هفت نقطه ای با تراکم 538 عدد و با فراوانی نسبی 5/71 درصد گونه غالب بود. هشت گونه مگس سیرفیده در مزارع کلزا فعالیت داشتند که شامل Scaeva albomaculata، Sphaerophoria scripta، Episyrphus balteatus، Sphaerophoria bengalensis، Eupoedes nuba، Eupoedes corollae، Ischiodon aegyptius، Melanostoma melinum بودند. در میان این گونه ها، گونه. S. albomaculata با تراکم 739 عدد با فراوانی نسبی 9/68 درصد بیشترین جمعیت را به خود اختصاص داد. هم چنین سه گونه بالتوری به اسامی Chrysoperla carnea، C. kolthoffi و C. lucasina شناسایی شد. که گونه C. carnea با تراکم 164 عدد و با فراوانی نسبی 6/64 درصد گونه غالب بود. فعالیت شکارگرها با ظهور حشرات کامل مگس سیرفید S.  albomaculata در نیمه اول فروردین ماه آغاز شد. جمعیت این گونه در نیمه دوم اردیبهشت ماه (25/2/89) با حداکثر گل دهی گیاه کلزا به اوج خود رسید. کفشدوزک هفت نقطه ای، فعالیت خود را از نیمه دوم فروردین ماه شروع کرد و اوج جمعیت آن در نیمه دوم اردیبهشت ماه (18/2/89) همزمان با اوج جمعیت شته های کلزا بود و بالتوری C. carnea  دیرتر از سایر شکارگرها در اواخر فروردین ماه ظاهر شد و جمعیت آن بسیار کمتر از سایر شکارگرها بود. اوج جمعیت این گونه در مزارع کلزا در نیمه اول خرداد ماه (8/3/89) بود (شکل3). در میان این شکارگرها کفشدوزک هفت نقطه ای با فراوانی نسبی 2/47 درصد بیشترین جمعیت را به خود اختصاص داد و مگس سیرفید S.  albomaculata و بالتوری C. carnea به ترتیب با فراوانی نسبی 3/38 و 4/14 درصد در رده های بعدی قرار گرفتند. در نتیجه به دلیل همزمان بودن زمان اوج کفشدوزک هفت نقطه ای با شته ها و داشتن حداکثر فراوانی، به نظر می رسد که نسبت به سایر شکارگرها، این گروه نقش مهمتری در کاهش جمعیت شته ها داشتند. هم چنین بر اساس نمونه برداری های انجام شده یک گونه زنبور پارازیتوئید به نام Diaeretiella rapae از شته های مومیایی شده کلزا جمع آوری و شناسایی گردید که زنبور مزبور با تراکم 986 عدد و با فراوانی نسبی 100 درصد گونه غالب شناخته شد. در مطالعات مدرس نجف آبادی و همکاران بر روی دشمنان طبیعی شته مومی کلم در منطقه سیستان، کفشدوزک هفت نقطه ای با فراوانی نسبی 3/58 درصد از کل جمعیت کفشدوزک ها و مگس سیرفید E.  balteatus با فراوانی نسبی 3/68 درصد از کل جمعیت مگس های سیرفیده و بالتوری C.  carnea با فراوانی نسبی 3/87 درصد از کل جمعیت بالتوری ها، بیشترین جمعیت را به خود اختصاص دادند. هم چنین زنبور پارازیتوئید D.   rapae با فراوانی نسبی 2/91 درصد گونه غالب شناخته شد (Modarres Najafabadi et al., 2005). هم چنین خواجه زاده و همکاران، با مطالعه و کارایی دشمنان طبیعی شته های مزارع کلزای خوزستان، کفشدوزک هفت نقطه ای با فراوانی نسبی 62/56 درصد از کل جمعیت کفشدوزک ها و مگس سیرفید E.  balteatus با فراوانی نسبی 76/28 درصد از کل جمعیت مگس های سیرفید و بالتوری C.  carnea با فراوانی نسبی 61/14 درصد در سال زراعی 82-1381 و 50، 49/25 و 51/24 درصد در سال زراعی 83-1382، بیشترین جمعیت را به خود اختصاص دادند (Khajehzadeh et al., 2010). نتایج بدست آمده از این تحقیق با نتایج بدست آمده از تحقیقات مدرس نجف آبادی و خواجه زاده تا حدودی مطابقت دارد.

شکل3: تغيـيرات جمعـيت حشرات شکارگر S. albomaculata، C. septempunctata و C. carnea در سال زراعي 89- 1388، منطقه شمال استان فارس

 

 

 

 

 

   جــدول1. گــونه هاي شکارگر و پارازيتوئيد شته مومي کلم در مزارع کلزا منطقه شمال استان فارس

(1389 – 1388)

نوع فعاليت

راسته

خانواده

نام علمي

رديف

شکارگر

Coleoptera

Coccinellidae

Coccinella septempunctata

1

شکارگر

Coleoptera

Coccinellidae

Hippodamia variegate

2

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Scaeva albomaculata

3

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Sphaerophoria scripta

4

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Episyrphus balteatus

5

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Sphaerophoria bengalensis

6

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Eupoedes nuba

7

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Eupoedes corollae

8

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Ischiodon aegyptius

9

شکارگر

Diptera

Syrphidae

Melanostoma melinum

10

شکارگر

Neuroptera

Chrysopidae

Chrysoperla carnea

11

شکارگر

Neuroptera

Chrysopidae

Chrysoperla kolthoffi

12

شکارگر

Neuroptera

Chrysopidae

Chrysoperla lucasina

13

پارازيتوئيد   

Hymenoptera

Braconidae

Diaeretiella rapae

14

 

 

 

 هم چنین در بررسی فونستیک حشرات زیان آور و دشمنان طبیعی آن در مزارع کلزای نقاط مختلف ایران، گونه های Coccinella septempunctata، C. undecimpunctata، Hippodamia variegata، Exochomus nigromaculatus، Chrysoperla carnea، Chrysopa formosa، Episyrphus balteatus، Paragus compeditus، Scaeva albomaculata، S. pyrastri، Sphaerophoria scripta و زنبور های پارازيتوئيد Diaeretiella rapae، Aphis ervi و Erynia neoaphis نیز گزارش شده اند (Kayhanian et al., 2005). هم چنین در بررسی تغییرات جمعیت شته مومی کلم و شناسایی دشمنان طبیعی آن در مزارع کلزای منطقه سیستان، گونه های variegate  H.، Adalia bipunctata،  Scymnus quadriguttatus، E. balteatua، S. albomaculata، S. reupelli، Chrysopa sp و زنبور پارازیتوئيد Diaeretiella rapae نیز  گزارش شده است                 (Modarres Najafabadi et al.,  2005). در بررسی تغییرات جمعیت شته های کلزا و کارایی دشمنان طبیعی آن در مزارع کلزای خوزستان، گونه های C. septempunctata، C. undecimpunctata، A. bipunctata،E. balteatus، Eupeodes corollae، C. carnea و زنبور پارازیتویید D. rapae  نیز گزارش شده است (Khajehzadeh et al.,  2010).  نتایج به دست آمده از این تحقیق در بحث شناسایی دشمنان طبیعی شته مومی کلم، با نتایج به دست آمده توسط کیهانیـــان، مدرس نجف آبادی و خواجه زاده مطابقت دارد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Reference                                                                                                                         

                                                                                                                       

1- Aslam, M. & Razaq. M. 2007. Arthropod funna of Brassica napus and Brassica  juncea from

    southern Panjab (Pakistan). Journal Agriculture Urban Entomology. 24: 49-50.

 

2- Costello, M. J. & Altiere, M. A. 1995. Abundance, growth rate and parasitism of Brevicoryne brassicae and Myzus persicae (Homoptera: Aphididae) on broccoli grow living mulches. Agriculture Ecosystem Environment, 52: 1-10.

 

3- Esmaili, M., Azmayesh Fard, P. & Mirkarimi, A. A. 2002. Agriculture Entomology: Destructive, Insects, Mites, Rodents, Molusks and their Control, University of Tehran Publication, Tehran, Iran.

 

4- Gharaii, B. & Lotfalizadeh, H. A. 2002. Canola syrphids funna (Dip.: Syrphidae) in Moghan region. In: Proceeding of the 15th Iranian Plant Protection Congress, 7-11 sept. 2002, Kermanshah, Iran, P 103.

 

5- Khajehzadeh, Y. A., Malkeshi, S. H. & Keyhanian, A. A. 2010. The population dynamics of  

    canola aphids, biology of Lipaphis erysimi Kalt. And its natural enemies efficiency in the

    rapseed fields of Khuzestan Province, Iran. Iranian Journal of Plant protection Science

    (Iranian Journal of Agricultural Science), 41(1): 165-178.

 

6- Khanjani, M. 2006. Vegetable Pests in Iran. Bu- Ali Sina University Publication, Hamedan,

    Iran.

 

7- Khan, S. M. & Rabbani, M. G. 1992. Seasonal abundance of aphid, Brevicoryne brassicae L.

    Sarhad Journal of Agriculture, 8(1): 95-99.

 

8-Khazduzi Nejad Jamali, E., Fallahzadeh, M. & Dousti, A. 2012. Study of the population dynamics of cabbage aphid, Brevicoryne brassicae (L.) and identification the natural enemis in canola farms in the North of Fars province. In: Proceeding of the 20th Iranian Plant Productions Congress, 25 August until 28 August 2012, Shiraz, Iran, P    .

 

9-Keyhanian, A. A., Taghizadeh, M., Taghaddosi, M. V. & Khajehzadeh, Y. A. 2005. A

   faunstic study on insect pest and its natural enemies in canola feilds at different region of Iran.

   Journal of Pajohesh and Sazandegi, 68: 2-8.

 

 

10-Malkeshi, S. H., Ghilasian, A., Ranji, H., Ghadiri rad, S., Modarres Najafabadi, S. S., Pirhadi,  A. & Khajehzadeh, Y. A. 2004. An investigation on the natural enemies of the cabbage aphid,  Brevicoryne brassicae L. in canola farms. In: Proceeding of the 16th Iranian Plant protections   Congress, 28 August until 1 September 2004, Tabriz, Iran, P 48.

 

 

11-Modarres Najafabadi, S. S., Akbari Moghaddam, H. & Gholamian, G. 2005. Population

    fluctuations of cabbage aphid (Brevicoryne brassicae) and identification of its natural

    enemies in Sistan region. Iranian Journal of Science and Technology of Agriculture and

    Natural Resources, 4: 175-184.

 

12-Nieto, D. J., Shennan, C., Settel, W. H., Omalley, R., Bros, S. & Honda, J. Y. 2006. How

     natural enemies and cabbage aphid (Brevicoryne brassicae) population dynamics affect

     organic broccoli harvest. Environment Entomology, 35(1): 94-101.

 

13-Ranji, H. & Pirmoradi, A. 2005.Cabbage aphid and the ways of decreasing its damages in

     canola farms. Agricaultural Jehad Publication, 12 pp.

 

 

 

14- Satar, S., Kersting, U. & Ulvsoy, M. 2005. Temperature dependent life history traits of

    Brevicoryne brassicae (Hom.: Aphididae) on white cabbage. Turkish Journal Agriculture, 29:

    341-346.

 

15-Shadmehri, A. & Rezvani, A. 1995. An investigation funna aphids Torbate haydariye region.

    In: Proceeding of the 12th Iranian Plant Protection Congress, 2-7 sept. 1995, Karaj, Iran, P

    305.

 

16-Thakhur, I. W., Rawat, U. S., Pawar, A. D. & Sidhu, S. S. 1998. Natural enemy complex of

     the cabbage aphid (Brevicoryne brassicae) in Kulla Valley, Himachal Paradesh. Biological

     Control, 3: 1-69.

 

17-Trumble, J. T. 1982. Aphid (Homoptera: Aphididae) population dynamics on broccoli an

     interior Valley of California. Journal of Economic Entomology, 75: 841-847.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Study of the population dynamics of cabbage aphid, Brevicoryne brassicae (L.) and identification the natural enemies in canola farms in the North of Fars province

 

Eiman Khazduzi Nejad Jamali

Agricultural Jahad Office of Abadeh

(eimankhazduzi@yahoo.com)

Majid Fallahzadeh

Department of Entomology, Islamic Azad University, Jahrom Branch

Abufazel Dousti

Department of Entomology, Islamic Azad University, Jahrom Branch

 

Abstract

According to this research the population dynamics of cabbage aphid and identification the natural enemies in canola farms in the north of the Fars province that have been done during the years 2009 – 2010. Three species of aphids have been known; Myzus persica Sulzer, Brevicoryne brassicae (L.) and Aphis gossipii Glover. The cabbage aphid was the dominate species with 75.5% abundance. M. persicae and A. gossipii with 16.5% and 8% relative abundance in order were in the second ranges. Also in order to consider the population dynamics of cabbage aphid in the selected farms with 2 hectare spaces for each, gathering 30 leaves regularly by random from canola bushes weekly. So on the basis of these samplings it has been considered that the aphid population began at the middle of March until the middle of May at the time of blossom and sheathes was at the highest point, with the average temperature 7.5ºC daily and 77% R.H. Also regarding the natural enemies, 13 species of predatory and 1 species of parasitoid in the Coccinelledae, Syrphidae, Chrysopidae and Braconidae families have been gathered. This study revealed that in the canola farms the peak of natural enemies density occurred after the aphid's population peak of the late growing season. The most abundant predators were as follow: Coccinella septempunctata (L.), Scaeva albomaculata (Macquart 1842) and Chrysoperla carnea (Stephens 1836). Also a species of parasitoid Diaeretiella rapae (M'Intosh 1855) has been found.

 

 

Key Words: Canola, Cabbage aphid, Brevicoryne brassicae, Population dynamics, Natural enemies.

 

+ نوشته شده در  شنبه بیستم آبان 1391ساعت 17:23  توسط ایمان خزدوزی   |